Bicahi Esgici / Charles Baudelaire

Sonnetd’automne

Ils me disent, tesyeux, clairscomme le cristal :
« Pourtoi, bizarreamant, quelestdoncmonmérite?»
– Soischarmante et tais-toi !Moncœur, quetout irrite,
Excepté la candeur de l’antiqueanimal,

Ne veut pas te montrer son secretinfernal,
Berceusedont la main auxlongssommeilsm’invite,
Nisanoirelégendeavec la flammeécrite.
Je hais la passion et l’esprit me fait mal!

Aimons-nousdoucement. L’Amour dans saguérite,
Ténébreux, embusqué, bande son arcfatal.
Je connaislesengins de son vieilarsenal :

Crime, horreur et folie ! – Ô pâlemarguerite!
Commemoin’es-tu pas un soleilautomnal,
Ô ma si blanche, ô ma si froideMarguerite?

Charles Baudelair

Hazan Sonesi

Billûr gibi ışıklı gözlerin bana der ki
“Senin için ey âşık nedir benim değerim ?”

Güzel ol ve konuşma! Çünkü kalbim tedirgin
Hariç o hayvancığın eski samimiyeti

Ne ister ki gözlerin o sıcak sırla dolsun
Davetkâr uykulara el uzatan o ninni
Ne de efsanesiyle yazılmış olan alev
Kötülüklere gebe ihtiraslar kahrolsun

Aşkımız tatlı olsun ne kavga ne de savaş
Onun tezgâhındaki aletleri bilirim
Kasvetli ve pusuda ölümcül yay gerilmiş

Suç, korku ve çılgınlık!Sen ey solgun papatya
Ey çok beyaz çok soğuk sevgili Margerit’im
Sakın bana benzeme hazan güneşi olma

Tercüme: Bicahi Esgici