Bicahi Esgici / Charles Baudelaire / LE PORTRAIT


La Maladie et la Mort font des cendres
De tout le feu qui pour nous flamboya.
De ces grands yeux si fervents et si tendres,
De cette bouche où mon cœur se noya,

De ces baisers puissants comme un dictame,
De ces transports plus vifs que des rayons,
Que reste-t-il ? C’est affreux, ô mon âme !
Rien qu’un dessin fort pâle, aux trois crayons,

Qui, comme moi, meurt dans la solitude,
Et que le Temps, injurieux vieillard,
Chaque jour frotte avec son aile rude

Noir assassin de la Vie et de l’Art,
Tu ne tueras jamais dans ma mémoire
Celle qui fut mon plaisir et ma gloire !

Charles Baudelaire

PORTRE
Hastalık ve ölümdür sıcak küle çeviren
Bizi göstermek için yanan bütün ateşle
O yakıcı ve narin ışıltılı gözlerle
Kalbimin boğulduğu şu harika ağızla

Kanat takıp uçuran, kekik gibi ıtırlı
Işıktan daha canlı o sıcak nefesinden
Geriye ne kaldı ki etrafı aydınlatan
Korku veren ruhuma belki soluk bir resim

Benim gibi ölmüş mü kendi yalnızlığında
Akıp giden şu zaman o saldırgan ihtiyar
Her şeyi yiyip yutan o doymaz kanadıyla

Hayatın ve sanatın aman vermez katili
Asla öldüremezsin sen benim hafızamda
Zevkimi zaferimi yokluktan getireni

Tercüme: Bicahi Esgici