Faik Kumru / Son Piyes


Dünyâ ve mâfîhâ çekil aradan
Birikmiş cerâhat sızar yaradan
Âşinâyım vakte bilir Yaradan
Zamânı bekliyor sayılı nefes

Geri dönüş yokmuş biten her dünden
Takvimler eksilir düşer gününden
Hayât film misâli geçer önünden
Hakîkat belirir tükenir heves

Bütün eşya çürür netîce hüsran
Nihâyete koşar söner an be an
Acı tebessümün sonu hep hicran
Bu demde akıl hiç düşünce abes

Bağban bahçesinde budar gülleri
Kimisi rengârenk tâze hâlleri
Kimisi sararmış kuru dalları
Hazan vurur ansız şaşırır herkes

Ayırmak zor imiş akı karadan
Esas yük tartılır düşer daradan
Tebligat yapılır çıkar sıradan
Memûriyet biter kırılır kafes

Bütün gözler melûl gönüller suskun
Arzular geçse de nefisler tutkun
Hesap kapısında hem dur hem yutkun
Bekleme salonu ebedî adres

Can ayrılır tenden düşer mecalsiz
Kelimeler noksan cümleler âciz
Suâller îzâhsız cevap yetersiz
Boyun kıldan ince edep mukaddes

Kararır âsuman biter fiiller
Ağızlar mühürlü düğümlü diller
Çâresizce düşmüş bir yana eller
Perdeler kapanır son bulur piyes