Bicahi Esgici / Gece III

La nuit III

 

Nul asile que la prière !

Cette heure sombre nous fait voir

La création tout entière

Comme un grand édifice noir !

 

Quand flottent les ombres glacées,

Quand l’azur s’éclipse à nos yeux,

Ce sont d’effrayantes pensées

Que celles qui viennent des cieux !

 

Oh ! la nuit muette et livide

Fait vibrer quelque chose en nous !

Pourquoi cherche-t-on dans le vide ?

Pourquoi tombe-t-on à genoux ?

 

Quelle est cette secrète fibre ?

D’où vient que, sous ce. morne effroi,

Le moineau ne se sent plus libre,

Le lion ne se sent plus roi ?

 

Questions dans l’ombre enfouies !

Au fond du ciel de deuil couvert,

Dans ces profondeurs inouïes

Où l’âme plonge, où l’oeil se perd,

 

Que se passe-t-il de terrible

Qui fait que l’homme, esprit banni,

A peur de votre calme horrible,

Ô ténèbres de l’infini ?

 

 

Gece III

 

Dua ile sığınmak burda faydasız gibi

Şu kapkaranlık saat işte bize gösterdi

Yaratılmış her şeyin ne var ne yok bütünü

Büyük bir siyah bina şu görünen gökyüzü

 

Kayarak aktığında şu buzlanmış gölgeler

Mavilikler kaybolup gider gözlerimizden

Bunların hepsi bir bir korkutan düşünceler

Bunlar da şüphe yok ki geliyor gökyüzünden

 

Bu dilsiz ve çok soluk lâcivert koyu gece

İçimizde bir şeyler titreştirir durmadan

Hep boşlukta aranır kaybolanlar nedense

Nedendir diz üstüne çökülüyor her zaman

 

Neyin nesi bu gizli lif yumağı bu örgü

Bunun altından gelir kasvetli soğuk korku

Serçeler de kendini çok serbest hissetmiyor

Aslan bile kendini kral gibi görmüyor

 

Sonu gelmez sorular şu gömülmüş gölgede

Üstü açık bir matem göğün derin yerinden

Duyulmamış bilinmez öyle derinliğinden

Ruhlar derine dalar gözün sustuğu yerde

 

Nerededir kaynağı geçip duran korkunun

Bu değil mi insanı serseri ruhlu yapan

Sakin gibi görünen ürküten korkunuzdan

Tükenmez karanlığı o bitmez sonsuzluğun

 

 

Bicahi Esgici