Artunç İskender / Bırakmadın

Bırakmadın

 

Diyardan diyara sürgün ettin de
Peşinden gelecek yol bırakmadın
Vurdun kapıları çıkıp gittin de
Arkandan sallanan kol bırakmadın

Kasırga gibiydin estin savurdun
Kaldırıp kaldırıp yerlere vurdun
Ne nefes aldırdın ne bir an durdun
Sökmedik kırmadık dal bırakmadın

Sen susan olmasan ben de hep yanan
Belki de kalmazdım böyle perişan
Ne bir iz bırakdın ne de bir nişan
Havaya savurdun kül bırakmadın

Ne mekanın belli ne yerin yurdun
Ne bildin halimi ne de bir sordun
Çöl rüzgârı oldun yaktın kavurdun
Dikene çevirdin gül bırakmadın

Ne seni anladım ne de uyandım
Kurduğum hayale kendim de kandım
Söylesem halimi anlarsın sandım
Önünde dökecek dil bırakmadın

Hayalin peşinde çürüdü ömrüm
Kurtuluş olur mu acaba ölüm
Elimi kolumu ettin kötürüm
Ayakta duracak hâl bırakmadın

 

Artunç İskender