Laedri / Hasta Padişah ve Çocuk

Bir zaman bir padişah çok fena hasta oldu

Adı anılmayacak bir illete tutuldu

 

Yunan hekimlerinden bir grup geldi baktı

Ve korkunç bir tedavi tavsiyesi bıraktı

 

Belli özelliklerde bir insan bulunacak

Ve onun öd kesesi buna ilaç olacak

 

Emredildi etrafa görevliler salındı

Sonunda bir gariban köylü çocuk bulundu

 

Çocuğun ailesi anası ve babası

Paraya boğularak kolay satın alındı

 

Bir de kadı bulundu ondan izin istendi

Karnı gözü doyruldu ve de fetva alındı

 

“Devletin padişahın selameti adına

Girilmesi caizdir bir suçsuzun kanına”

 

Diye fetvayı bastı hemen o kâfir kadı

Artık hep şakilerle anıldı onun adı

 

İnsan bir kardeşine nasıl görür de revâ

Böyle büyük bir zulmü göze alır? Esefâ!

 

Çocuğu getirdiler o infaz meydanına

Kılıç geldi uzandı çocuğun gerdanına

 

Cellat eli havada işaret bekliyordu

Bir günahsız öldürmek onun için de zordu

 

Tam o anda zavallı günahsız çocuk köylü

Başını kaldırarak göğe dikti gözünü

 

Sanki kendi kendine bir şeyler söylüyordu

Bir yandan da hafifçe sanki gülümsüyordu

 

Padişah fark edince bu acaib durumu

“Bu gülecek zaman mı ?” diye çocuğa sordu?

 

Çocuk cevaben dedi: “Padişahım bilirsin

Yalnız ana babaya geçer nazı çocuğun

 

Bir davamız olursa biz kadıya gideriz

Adil hükmetmeyi de padişahtan bekleriz

 

Ne var ki annem babam beni sattılar sana

Resmi görevli kadı fetva verdi kanıma

 

Padişahsa şifayı benim canımda buldu

Galiba bu dünyada benim günlerim doldu

 

Ama benim tutacak asıl dalım var daha

Ona tutunan kimse pişman olmadı asla

 

O sebeple Rabbimden diledim ben de medet

Ondan istedim yardım merhamet ve adalet

 

Eminim boş çevrilmez O’na açılan eller

Her yakarış ulaşır her dua O’na varır

 

O yüzden göğe baktım ve merhamet diledim

Eminim acıyacak o yüzden gülümsedim

 

Dedim “sen varken kime edeyim ben şikâyet

Benim tek kapım sensin sen edersin adalet”

 

Çocuğun sözlerinden padişah duygulandı

Kucakladı ve öptü hem de şuna inandı:

 

“Masum kanı dökmekten benim ölmem evladır

Elbette ki merhamet her yaraya devadır”

 

Azat etti çocuğu hem de ödüllendirdi

Yanına adam katıp hanesine gönderdi

 

Derler ki nakledenler bu öyküyü uzaktan:

O padişah o hafta kurtuldu hastalıktan

 

Bir filci beyit söyler Nil nehri kenarında:

“Bilmezsen ne haldedir yerde duran karınca

 

Aynen senin halindir sen bunu bilmiş ol ki

Bir filin ayağının altındaymışsın gibi”

 

Lâedri

 

Kaynak: Sadi, Gülistan