Şafakta / Ahmet Haşim’e Tahmis / Bicahi Esgici

Söndükçe nücumun feri lerzan

Düştükçe zulemle nur cidâle

Bir destur alıp da kehkeşandan

   Dönsek mi bu aşkın şafağından

   Gitsek mi ekaalîm-i leyâle

 

Bir yol ki burdan meçhule gider

Karanlık erişmeden zevale

Cülus eylemeden gam ve keder

   Bizden daha evvel erişenler,

   Ağlar bugün, evvelki hayale…

 

Mukadderse ateş için sönmek

Münevver uğradıysa işgale

Hangi çiçeğe konsun kelebek

   Dönmek mi? Ne mümkün geri dönmek?

   Düştüyse gönüller bu melâle

 

Alevi tükenmiş bir çerağ yanmış

Membaı kurumuş bir şelale

Susuzlar gitmiş o suya kanmış

   Bir eldir ufuklardan uzanmış,

   Zulmet bizi çekmekte visâle..

 Bicahi Esgici

 

cülus: tahta çıkma

destur: izin, müsaade

fer: Işık, parlaklık, ziynet, süs

kehkeşan: samanyolu

lerzân: titrek, titreyen

münevver: aydınlık

nücum: yıldızlar

zevâl: yerinden ayrılıp gitme; zail olma, sona erme

zulem: karanlıklar

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~